Ongelukje

Soms gaat er wel eens iets mis. Een boot met een lange geschiedenis kent ook onderdelen die aan veroudering onderhevig zijn. Zo is de motor recent vervangen door een nieuwe en toen zijn daarbij ook de afsluiters en huiddoorvoeren vervangen, samen met die voor de kuiploospijpen. Ik had natuurlijk ook die van het toilet moeten doen maar die zag er nog prima uit. Wel wilde ik een anti-hevel beluchter in de afvoer zetten, omdat de bovenkant van het toilet maar net boven de waterlijn uitkomt. Daartoe was het nodig het kniestuk op de afsluiter 90 graden te draaien. Een kleinigheid en nadat ik de toiletpot had gedemonteerd, kon ik er goed bij met mijn bovenmaatse Bahco. Het kostte weinig moeite om de constructie in beweging te krijgen; met een beetje kracht zetten had ik het hele spul in mijn handen, afgebroken. Door de fontijn water die ontstond keek ik zo het licht-groene water in. Het was zonnig vandaag dus het was een bijna fluoriserend beeld. Toch maar snel een lap met een schroevendraaier in het gat gepropt en de boot behoed voor zinken. Op de Palustris heb ik van die zachthouten proppen liggen, speciaal voor deze situaties en die ben ik dan ook snel gaan halen. Lap met schroevendraaier eruit en prop erin. Een paar flinke klappen met een hamer erop en het gat was dicht en de prop vertrouwenwekkend genoeg klemvast. Het liep dus goed af, gelukkig. Een leerzaam moment ook.

Inmiddels is de Rubrum op de kant geweest en zijn de huiddoordvoeren vervangen door nieuwe bronzen exemplaren. Die zullen dus wel weer een tijdje mee gaan. Omdat ik voor de afvoer van het wasbakje een nieuw gat heb geboord kon ik ook mooi zien hoe de romp is gebouwd – in sandwich met balsa kern. Licht maar toch sterk. Ik heb verhalen gelezen dat een dergelijke constructie wel tot weke, zompige delen kan leiden in dek of romp, maar die heb ik nog niet kunnen ontdekken. De hele boot is droog, stijf en hard.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

nl_NLNederlands